Wie vertrouwd is met mijn werk, weet dat elk hologram invloed heeft op een specifiek deel van ons onderbewustzijn. Ik noem ze codes, omdat ze je helpen om verborgen kennis in jezelf te ontcijferen. Iedere code bevat informatie in de vorm van een frequentie, oftewel: een energietrilling die met ons gevoel resoneert. In mijn columns beschrijf ik mijn ervaringen die gepaard gaan bij het ontvangen van deze frequenties. Met regelmaat behandel ik degene die op dat moment het sterkst aanwezig is en geef ik mijn mening over onze ontwikkeling binnen dit thema.

 

Je ligt op koers naar je droom!

Al maandenlang borrelt er iets in me. Misschien herken je het wel: een soort opgekropt gevoel van onvrede, al kun je niet precies benoemen waar het mee te maken heeft. Er is niks mis met wat je doet en toch wil je alles anders, maar waarom? Je ligt op koers naar je droom! Dat weet je en dat voel je. Waar komt dan die onrust vandaan, wat ik alleen maar kan vergelijken met het gevoel dat je zit opgesloten in een te kleine ruimte. Ik heb me vaak afgevraagd wat er nou met me aan de hand was, totdat ik weer in aanraking kwam met de code Ultieme Terugkeer. Deze code ontving ik in 2009 en het was een parel. Geometrisch heel helder, maar toch zo afwijkend van de rest. Voor mij stond ie toen in verbinding met de Maya-profetie van 2012, maar sinds we dat keerpunt voorbij zijn, heb ik me er nooit meer op afgestemd… tot nu.

Wat gek is, is dat ik er nooit een column aan heb gewijd, terwijl het om zo’n belangrijke energie gaat. De lezers die mij al wat langer volgen, weten dat ik als inspiratie voor mijn columns de meest recente codes gebruik, al maak ik daar liever geen regel van. Als het klopt, dan klopt het. Maar zoals je aan de titel hebt gezien: Ultieme Terugkeer is niet het thema geworden. Voordat ik aan deze column begon, stond mij namelijk nog iets te wachten.

 

‘Logische’ verbanden

De onrust in mij is waar het mee begon, een paar maanden terug. Ik wist niet waarom, maar het leek of alles in mijn omgeving me begon te irriteren. Ik had een aardig kort lontje en dat hebben de mensen in mijn omgeving gemerkt! Uit respect trok ik me vaak terug in de stilte om te kalmeren en rustig overzicht te creëren en hoewel dat in het verleden altijd werkte, leverde het nu alleen maar meer frustratie op. Er zat iets te drukken, maar wat? Ik kreeg er geen grip op en zo werd de confrontatie met mezelf steeds groter. Het was alsof mijn ziel naar een gaatje zocht om zichzelf naar buiten te persen. Waar kwam dit gevoel vandaan? En belangrijker nog: hoe kwam ik ervan af?

Steeds duurde het even voor de storm ging liggen en dan een week later begon het weer: irritatie, koppigheid, nerveus zijn, jezelf in de weg zitten. En zoals altijd duurt ‘t niet lang voordat je ratio het overneemt en er in je hoofd allerlei ‘logische’ verbanden ontstaan. Het is grappig hoe ver dat soms gaat, hoe zeer je jezelf kunt dwingen om ergens grip op te krijgen (lees: jezelf voor de gek houden). Hoe je van ‘te weinig slaap’ uitkomt bij de gedachte dat je door je familie en vrienden wordt tegengewerkt. Zulke hersenspinsels hoor ik regelmatig bij sessies en ik moest ervoor waken om er zelf geen ingewikkeld complot op na te houden. Gelukkig was het maar tijdelijk en ging het vanzelf weer over… totdat er een week later weer ‘weeën’ kwamen. Zo voelde het proces dan ook: als een geboorte die nabij was.

 

Ons ware potentieel

Hoe meer ik richting Pasen ging, hoe sterker de weeën leken te worden. Er zat steeds minder tijd tussen en elke keer schoot ik van het ene uiterste naar het andere; van intens blij en energiek naar gespannen en prikkelbaar. Ik heb gezocht naar antwoorden, maar eigenlijk had ik ergens wel door wat er speelde (ik weigerde alleen naar mijn gevoel te luisteren). Dit zijn geen emoties van mezelf. Het is een frequentie die ik oppik, eentje die me dwingt om achter mijn computer te gaan zitten en een nieuwe code te maken. Ik heb ’t niet vaak op deze manier, maar aangezien ik al weken voel dat er iets in de lucht hangt, moet ik er iets mee. Toch liet ik me liever leiden door excuses, want ‘er is zoveel te doen!’ Zoveel mails, zoveel afspraken, zoveel deadlines. Ik had allerlei argumenten om te verantwoorden waarom ik niet aan de nieuwe code kon beginnen, al had ik die helemaal niet nodig. Er was niemand die mij onder druk zette, behalve ik zelf.

De week voor Pasen leek er geen houden meer aan. Er moest iets gebeuren, want ik stond haast op ontploffen! Ik kon geen moment ergens van genieten of het gevoel kwam weer boven dat ik in actie moest komen. Het werd veel te druk in mijn hoofd en dat had niks met deadlines te maken. Er was duidelijk iets waar ik niet naartoe wilde: een nieuwe code. Zelfs in mijn dromen kreeg ik allerlei boodschappen die me eraan herinnerden dat ik weer moest gaan ontwerpen en waarom wist ik niet, maar de nieuwe energie zou alles met Jezus te maken hebben. Niet zozeer Hem als persoon, als meer waar hij voor stond. Voor wat Hij heeft gedaan. Jezus toonde zich als een magiër en liet ons het ware potentieel van de mens zien, iets wat ik (en velen met mij) het Christusbewustzijn noem. Het is de mens in zijn meest pure vorm; geheeld, gezuiverd, volledig ontwaakt en terug in zijn oorspronkelijke kracht. Ik zeg bewust ‘terug’, omdat het iets is dat we door de eeuwen heen zijn verloren. Het wonder waar je op hoopt of naar op zoek bent, ben jij zelf: een ziel die in staat is tot dingen die ver voorbij de realiteit gaan. Ik voel dat we daar met z’n allen naar onderweg zijn, want in mijn beleving gebruiken we nog niet de helft van ons ware potentieel, al komen we steeds dichter bij de kern.

Desondanks blijft er bij ons altijd een behoefte aan bevestiging bestaan. De fixatie op materie en de mening van de buitenwereld houdt ons klein en zelfs al krijgen we bevestiging van de magie die in ons zit, dan geloven we het zelf niet. Ik zie het vaak bij de mensen die de opleiding Energetische Therapie bij mij doen. Al bij de eerste oefeningen zijn ze sprakeloos over wat ze allemaal zien, voelen en doorkrijgen en toch: het geloof komt niet. Uiteraard later wel, maar ik blijf me verbazen hoe sommigen zichzelf constant naar beneden halen. Of ze negeren hun intuïtie, vaak omdat ze er niet voor durven uit te komen. Waarom niet gewoon erkennen dat je bijzonder bent? Dat je een gave hebt? Dat de wereld jou nodig heeft? Daar is toch niets mis mee? Het is waar het Christusbewustzijn over gaat: je eigen grootsheid durven zien.

 

De laatste weeën

Met de boodschap ging ik aan de slag en al snel besloot ik om binnenkort met deze informatie de theaters in te gaan (zie agenda). Binnen een dag had ik twee data te pakken en kon ik me voorbereiden op de start van een nieuwe energie. Wat een zalig gevoel om weer ergens naar onderweg te zijn! En dat na zoveel onrust. Ik begreep het nog niet volledig, maar blij was ik zeker.

Totdat de laatste weeën kwamen. De geboorte was nabij. Waarom ik het zo verwoord, is omdat ik nu voel waar het toe heeft geleid. Het was met Tweede Paasdag toen ik Ultieme Terugkeer terugbracht met een activatie, omdat ik het mooi vond aansluiten bij de boodschap van de dag – de wederopstanding van Jezus na zijn kruisiging. Maar de ware essentie van de code drong pas tot me door toen ik oog in oog met de groep stond. Ik begon de mensen spontaan te vertellen over Pasen is en ik voelde op dat moment dat mij iets werd ingegeven. Zoals mijn vriend en mijn gids Saïe verteld heeft:

‘Met Pasen is er een nieuwe energie opgestart die de komende tijd zal heersen. Het is de ultieme terugkeer van jouw wezen in zijn authentieke vorm, oftewel: het herboren worden van de ziel. Dit proces kent bijwerkingen. Ervaar je aanvallen van angst, pijn of onrust, weet dan dat dit de laatste weeën zijn alvorens je de sprong naar het Christusbewustzijn maakt. Daarin ontwaak je op een dieper niveau en zal jouw ware essentie aan de oppervlakte komen, opdat jij de gaven van de geest volledig meester bent.’

Toen de mensen eenmaal het pand hadden verlaten, ben ik gelijk naar boven gerend en begonnen aan mijn nieuwe plan. Dit was het moment om het te pakken en dus heb ik tot ’s nachts doorgewerkt om de nieuwe inzichten in een vorm te gieten. Het enige dat me nog restte, was de code te maken en ik voelde meteen: dit wordt een behoorlijke opgave. Ik heb ‘m niet voor niets zo lang weggedrukt, want het is een sterke energie. Het is een explosie van patronen! Het heeft even geduurd voor ik zover was, maar uiteindelijk heb ik me eraan gewaagd. Ik heb me opgesloten, ben gaan zitten en heb me afgestemd op de Arcturianen (van wie de codes krijg). De eerste vormen waren gelijk duidelijk, maar op het punt van doorzetten, lag ik er ineens uit. Het stroomde plotseling niet meer en dat vond ik vreemd. Eindelijk had ik tijd vrijgemaakt en alles aan de kant geschoven en nu stopte het. Zomaar! Ik heb even geaarzeld om het scherm af te sluiten, maar toen ik weer contact met de energie van de code maakte, voelde ik dat ik niet op moest geven. Een geboorte gaat niet zonder ongemakken en dus moest ik doorzetten. Achteraf kan ik je zeggen: zelden ben ik zó diep gegaan. Zelden moest ik zó bijkomen van de energie die door me heen ging, maar één ding kan ik vast voorspellen: in het theater zul je iets groots ervaren. Dat weet ik zeker!

Gebruik de energie van nu. Laat het verleden los en maak ruimte voor je ziel om tevoorschijn te komen. Zet door als je voelt dat ’t tegenzit, want je streeft op een keerpunt af. Geloof dat je bijzonder bent. Geloof in wonderen! Veroordeel je omgeving niet, want met z’n allen zijn we naar hetzelfde onderweg; ieder op zijn of haar eigen manier. Samen hebben we maar één doel en dat is om te zijn wie we werkelijk zijn. Zonder masker, zonder gedrag, zonder kritiek op elkaar. Dan is er liefde en overvloed voor iedereen en kunnen we genieten van een nieuwe wereld, waarin we de magiërs van vroeger niet langer vereren, maar als spiegel voor onze eigen ziel gebruiken.

Zij die grootsheid zoeken, blijven steken. Zij die het leven, groeien verder.

Van hart tot hart,

Janosh

 

 

 

Lees ook:

 

Bron: Janosh

 

Website en/of domeinnaam united-lightworkers.be te koop. Meer info

enfrdees